Sunday, March 9, 2025
ចាំទុក
Monday, March 3, 2025
ប្ដេជ្ញា
Sunday, April 14, 2024
Friday, April 12, 2024
ចង្កឹះប្រាំពីរដើម
កាលពីព្រេងនាយមានគ្រួសារមួយ
មានបងប្អូនប្រុសប្រាំពីរនាក់។ គេទាំងប្រាំពីរនាក់នោះស្រឡាញ់គ្
ដើមដំបូង ប្រពន្ធ និងកូន
រវាងបងប្អូនទាំងប្រាំពីរនាក់ចា
ជីតាយល់ថា បើបណ្តែតបណ្តោយ
អោយរឿងរាំវជំលោះបន្តិចបន្តួចនះ នៅតែមានដូចនេះតទៅទៀត ជំលោះនេះនឹងកាន់តែធំ
អាចអោយកូនប្រុសគាត់ ទាំងប្រាំពីរនាក់ ក្លាយជាសត្រូវនឹងគ្នាជាពុំខាន។ ថ្ងៃមួយជីតា
បានហៅកូនទាំងអស់អោយមកជុំគ្នា ហើយនិយាយ៖
ថ្ងៃស្អែកកូនទាំងអស់មកជួបពុក
ហើយម្នាក់ៗត្រូវយកចង្កឹះមួយដើម មកជាមួយផង កុំភ្លេចអោយសោះណា៎!
ពេលត្រលប់ទៅផ្ទះវិញ ម្នាក់ៗឆ្ងល់ណាស់ថា
ហេតុអ្វីក៏ពុកអោយយកចង្កឹះធ្វើអ្
លុះស្អែកឡើងកូនទាំងប្រាំពីរ
បានមកដល់ផ្ទះរបស់ឪពុកគេតាមកាល កំនត់។ ពេលជួបជុំគ្នាអស់ហើយ
ឪពុកក៏ប្រមូលយកចង្កឹះទាំងប្រាំ
មើល! តើកូនណាអាចកាច់បំបាក់ចង្កេះនេះ
ឥលូវ កូនសាកកាច់ចង្កេះនេះម្ដងមើល!
កូនម្នាក់ៗកាច់ចង្កឹះខ្លួនបាក់
កូនប្រុស ចង្កឹះទាំងប្រាំពីរដើមនេះ
គឺជាតំណាងអោយរូបកូនទាំង ប្រាំពីរនាក់នេះហើយ ពេលណាកូនរួបរួមសាមគ្គីគ្នា
ដូចជាចង្កឹះមួយបាច់នេះ កូនអាចរស់នៅបានសុខសាន្ត ខ្លាំងហើយរឹងមាំទៀតផង។ គ្មាននរណាអាច
មើលងាយកូន និងយកឈ្នះលើកូនបានទេ។ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ បើកូនពុំចេះ យោគយល់គ្នា
ពុំអធ្យាស្រ័យគ្នា ដូចសព្វថ្ងៃនេះរវល់តែទាស់គ្នា មើលងាយគ្ន
នោះរូបកូនមិនខុសពីចង្កឹះមួយដើម ដែលគេអាចកាច់បំបាក់បានយ៉ាងងាយបំ
គេទាំងអស់គ្នាក៏ចាប់ផ្តើមភ្ញាក់
រក្សាខ្មែរ
By Tararith
១. បានកើតជាខ្មែរសូមថែជាតិ
រក្សាផៅញាតិមាយាទយើង
គោរពសំពះចៀសងើយពើង
អង្គុយលើកជើងហួសសិរសា។
២. អបអររក្សាប្រពៃណី
ស្រលាញ់ទឹកដីជាតិខេមរា
ទម្លាប់បុរាណរួមរក្សា
កុំភ្លេចវត្តវ៉ាសាវតាខ្មែរ។
៣. បើយើងរាល់គ្នាមិនរវល់
មិនខ្វល់អំពល់នាំគ្នាថែ
នឹងរសាត់បាត់ទៅផងដែរ
សូមបែរមកជ្រោងជួយជាតិផង។
៤. កូនចៅយើងនេះជំនាន់ថ្មី
ថ្ងៃមុខដឹងក្ដីជារបង
រស់មានព្រលឹង
និងបំណង
បុណ្យទានតបស្នងដល់ដូនតា។
៥. យើងជាខ្មែរថែសម្បត្តិជាតិ
មិនអោយឃ្លាតឆ្ងាយពីកាយា
ជាខ្មែរទោះរស់នៅទីណា
ខំថែរក្សាអោយខ្ពង់ខ្ពស់។
៦. អក្សរភាសាសាស្រ្តយើងមាន
បន្តសូត្ររៀនទ្រជាតិរស់
ជំនាន់ថ្មីឃ្មាតខ្មីសាបព្រោះ
កេរ្តិ៍ឈ្មោះពីរោះដល់ខេមរា។
៧. ទីនេះថ្ងៃនេះយើងជួបគ្នា
អបអរវេលាមានទេវតា
ឆ្នាំថ្មីសិរីប្រសើរថ្លា
ខ្មែរស្គាស់សាវតាខ្មែរតែមួយ។
Saturday, September 9, 2023
Bones
By Tararith Kho
Through the field to the dwellings,
Grass covers the ground of cruel things;
The past still stays; they remain:
Misery and pain, like shadows.
The palms used to stand in the field,
But they have now disappeared
Because someone cut and cleared them; without caring
Someone wanted them gone.
Temples were not temples;
No monks inside, no sermons, no worshiping;
Black dresses were everywhere; they came, covered,
And changed this nation, our nation, in all directions.
Bones were found everywhere;
People were scared, we were shocked;
Khmer killed Khmer, same nation; For what reason?
For Angkar.*
Justice is what Khmer needs;
To reveal the hidden truth;
Who was Angkar? Khmer was killed for what?
Justice for Khmer, for millions of bones.
Bones are bones.
No soul can point, no soul can show;
The enemy is around, harming us every day.
*Note from the Poet: Angkar means organization. (“Khmer Rouge
used this word to lead Cambodia. We didn’t know who was Angkar? When the Khmer
Rouge wanted to catch or kill people, they said: ‘This is by order of
Angkar.’”)
- Trans. Aisha Down