Thursday, August 4, 2016

រូប

By Tararith

មានរូបតែរូបឥតព្រលឹង               បានអីរំពឹងបន់រាល់ដង
រឹតតែឲ្យទុក្ខដេញចាប់ចង            នេះហើយអាយ៉ងគេបង្វឹក។
មើលរូបស្រស់ថ្លាដូចកញ្ចក់          ចិត្តកករល្អក់សម្លាប់ថ្លឹក
សម្ដីសម្ដៅដូចប្រមឹក                   សន្យាឡើងសឹកមិនធ្វើសោះ។
សន្យាថាការពារព្រៃព្រឹក្សា            ហ៊ានកាត់សិរិសារបើព្រៃអស់
ថាបានតែមាត់បាត់ទាំងកោះ        ត្រល់ធំស្រណោះពេកកន្លង។
មានរូបតែរូបជាគំនូរ                    មិនដែលគិតគូរសូម្បីម្ដង
ព្រំដែនដីទឹកគូសកាត់កង            ខ្មែរជាប់ចំណងចងគ្មានច្បាប់។
មានរូបៗនោះដូចជាខ្លែង             នៅខ្ពស់ម្នាក់ឯងតែងរ៉ាយរ៉ាប់
តែរឿងល្អល្អះឲ្យរាស្រ្តស្ដាប់          រាស្រ្តត្អូញឈឺចាប់-ស្ដាប់មិនបាន។
មានរូបក៏ពិតឥតវិញ្ញាណ             លុកលុយទន្រ្ទានឥតមានស្រាន
ធនធានបស់ជាតិទាំងប៉ុន្មាន        ប្រមូលយកថ្កានច្រានជាតិក្រ។
មានរូបៗអើយដូចជាសេក           រូបឆោមល្អពេកឆើតបវរ
មើលពីចម្ងាយផូរផង់ល្អ               នៅជិតខ្មៅសបែងចែកបាន។
រូបល្អនោះល្អគ្មានអ្វីប្រៀប            នៅជិតបើធៀបមិននឹកស្មាន
ខាងក្នុងពិតផ្ទុយនឹងសណ្ដាន       បន្សល់ទុកដានខ្មៅងងឹត។
មានរូបដូចធូបកំពុងឆេះ              ចុងក្រោយជាផេះនេះជីវិត
មានរូបសម្រួចចិត្តគំនិត               រូបអើយគូរគិតជាតិខ្លះផង៕

Monday, June 20, 2016

អាសូរខ្មែរ

By Tararith

រលកគ្រាំៗ                                បក់បោកឲ្យខ្ទាំ                           គ្រាំអស់ចិន្ដា
ពីកើតដល់ស្លាប់                        ឈឺចាប់ម្ល៉េះណា                        កោះកេរ្ដិ៍ដូនតា
វាសនាប្រួលប្រែ។
ប្រែក្រឡាប់ចាក់                        យួនលេបត្របាក់                       បែស្លាក់អ្នកថែ
អ្នកហ៊ានការពារ                        ងារអ្នកទោសដែរ                       ឱខ្មែរអើយខ្មែរ
បែរមើលក្រោយផង។
ពីមុនធ្លាប់បាត់                          ទឹកដីស្ងាត់ៗ                             បាត់ទាំងរបង
ឥឡូវបន្ដ                                   គាបកចាប់ចង                          ខ្មែរណាឆ្លើយឆ្លង
ទាមទារដីទឹក។
កោះអើយកោះត្រល់                  ម្ចាស់ឥតបើខ្វល់                        សូម្បីនានឹក
កោះជាទឹកដី                             ល្បាញល្បីពន្លឹក                        កណ្ដាលដែនទឹក
កម្ពុជារដ្ឋ។
បើទូកលិចបាត់                         ម្ចាស់អ្នកប្រយ័ត្ន                        ប្រឹងស្ដារមិនភ្លាត់
នេះជាតិជ្រ ង                            បណ្ដោយឲ្យព្រាត់                     ឃ្លាតផុតពីរដ្ឋ
ដែនអាណាចក្រ។
ប្រជាធម្មតា                               ក្នុងទ្រូងខ្លោចផ្សា                       បើហារទៅស្លាក់
សួរនាំមិនបាន                           ច្រានទៅឧបសគ្គ                       ជាប់គុកច្រវ៉ាក់
ឡើងសក្តិអ្នកចាប់។
អ្នកស្នេហាជាតិ                         ម្ដងមួយព្រាត់ឃ្លាត                    ជាតិរលាយឆាប់
ភាសាតែមួយ                            មិនស្ទួយមិនស្តាប់                     តម្កើងកណ្ដាប់
ដៃដែកពិឃាត។
ជនពុករលួយ                            ឫកជាអ្នកស្ទួយ                         ស្រឡាញ់ណាស់ជាតិ
អែបអបយកមុខ                        ឲ្យទុក្ខដល់ញាតិ                        ចង្រៃថែមទៀត
លក់ជាតិទឹកដី។
អាសូរម្ល៉េះខ្មែរ                            ជាតិធ្លាប់ពូកែ                            រុងរឿងល្បាញល្បី
មិនគួរឡើយសោះ                     ស្ទើអស់ផែនដី                           តេជោចក្រី
ល្បីណាស់ផ្ដាច់ការ។
មនោគមវិជ្ជា                             គេសាបព្រោះវា                         បានជាផ្លែផ្កា
រហូតសព្វថ្ងៃ                             ចង្រៃមហា                                ខ្មែរបង់សាវតា
អស់អនាគត។
បើមិនប្រឹងស្ដារ                         មិនប្រឹងសិក្សា                           ជាតិពិតរលត់
បាត់ពីទ្វីបលោក                        ជម្រកទុគត                              គ្រានោះរន្ធត់
ក៏ហួសពេលដែរ។
ដីបាត់ម្ដងម្ដុំ                              ជាស្ដែងតូចធំ                            រលំហូរហែ
នៅបាត់ថែមទៀត                     គឺជាតិជាខ្មែរ                             បើមិនប្រឹងថែ
ជាតិប្រែប្រាកដ៕


Thursday, June 16, 2016

ពាក្យស្លោក


By Tararith


ពាក្យស្លោករាប់សិបបន្សល់ទុក              សរសេរនឹងមុខតែមិនប្រើ
ពាក្យអើយពាក្យដ៏ល្អប្រសើរ                  អ្នកទៅមកដើរមិនអានសោះ។
សំរាមគរតាមចិញ្ចើមផ្លូវ                        ទុកនៅឲ្យភាយដង្កូវចោះ
ក្លិនចូលដល់សួតមនុស្សទាំងអស់          ស្រណោះតែគ្មានចិត្តសម្អាត។
ពាក្យថាជួយគ្នាទាន់គ្រាក្រ                     រិតតែបង្កតាមព្យាបាទ
ឃើញតែចំណេញមិនដែលខាត             ព្រោះចិត្តមិនស្អាតបរិសុទ្ធ។
នៅតាមជញ្ជាំងប្រាង្គសិលា                    សម្ដីដូនតាវិសេសផុត
មេត្តាករុណាគួរឲ្យស្លុត                          គេដុតឲ្យខ្លោចដល់ឫសគល់។


Monday, June 13, 2016

កម្លាំងពលរដ្ឋ

Noreyutt

ដីព្រៃព្រឹក្សាធនធម្មជាតិ           អ្នកធំចោលម្សៀតប្រវ័ញ្ចផល
ឯរាស្រ្ដសាមញ្ញត្រដរខ្យល់       រស់ដោយសំណល់ពុករលួយ។
ដីស្រែដីកេរ្ដិ៍ពីដូនតា                ត្រូវពួកផ្ដាច់ការរឹបគួរព្រួយ
គ្រប់ទីកន្លែងរឿងតែមួយ          នរណានឹងជួយរំដោះទុក្ខ។
មានតែកម្លាំងមហាជន             រែកពុនស្រាលធ្ងន់ឆ្ពោះទៅមុខ
ការពារទ្រព្យធនក្នុងកាលយុគ សម័យដ៏ពុករលួយនេះ។
កម្លាំងពលរដ្ឋវាត់វាយតប        មិនត្រូវរណបមេជាន់ជិះ
តវ៉ាទាមទារហើយរេរិះ             មិនធ្វើពេលនេះបាត់ទឹកដី៕