Monday, March 20, 2017

ទន្លេសាប

By Tararith


បឹងទន្លេសាបធំល្វើយល្វឹង                     ជាទីរំពឹងគ្រប់រដូវ
មានទឹកស្រោចស្រពដំណាំស្រូវ             ទឹកហូរជាផ្លូវទៅរកគ្នា។
ទាំងហ្វូងមច្ឆាហែលឆ្វែលឆ្វាត់                ទៅមកមិនស្ងាត់ក្នុងគង្គារ
ត្រីតូចត្រីធំមូលផ្ដុំគ្នា                             ជីវិតបូជាជូនជាតិខ្មែរ។
ទន្លេឥឡូវត្រូវធ្លុះធ្លាយ                           មាត់ច្រាំងដីជ្រាយបាក់ហូរហែ
លើទឹកមានទូកជាតិខាងក្បែរ                 ពាក់ដួនផងដែរនេសាទត្រី៕

Saturday, January 7, 2017

កវីស្រីស្រស់

By Tararith

កវីតែងកាព្យខាបចិត្តស្រី              រឿងជាតិទឹកដីទុកដោយឡែក
ពាក្យពេជលួងលោមច្រើនអនែក  ប្រៀបបានព្រួញដែកចាក់ដួងចិត្ត។
នារីនឹមនួនខ្លួនទំនេរ                    អានកាព្យហើយរេរកនែបនិត្យ
រវាយតាមពាក្យអ្នកប្រឌិត            មុខក្រោយមិនគិតរកខុសត្រូវ។
កវីចិត្តជាងារចំណាប់                   ចុងចួនចងចាប់ចារជម្រៅ
អន្ទងឲ្យស្អិតដូចជ័រភ្នៅ                ឯជាតិទុកក្រៅមនសិការ។
វោហាស្នេហាសែនពីរោះ              ជាតិនៅមាត់ជ្រោះមិនដែលចារ
សូម្បីមួយពាក្យមិនដែលថា          ក្បួចចិត្តផ្លែផ្កាទាក់ស្រស់ស្រី។
អាណិតដល់ជាតិមានជនឆ្នើម      រស់ដកដង្ហើមទម្ងន់ដី
មេដាយក៏ច្រើនសមឈ្មោះល្បី      និពន្ធអួតស្រីយករង្វាន់៕

Friday, December 2, 2016

បន់ស្រន់

By Tararith


ឆ្នាំមុនថ្ងៃនេះយើងបែកគ្នា                  ទ្រូងបងគ្រាំគ្រាមិនភ្លេចម្ដង
ក្ដៅៗថ្មីៗរឿងកន្លង                           ចម្លងមិនបានផុតត្រើយទុក្ខ។
អូនអើយទ្រូងបងនៅរលឹក                  នឹកអូនពន្លឹកឃើញតែមុខ
តាមតែរូបថតចិត្តចាប់ចុក                   មិនដែលស្រណុកអាណិតស្រី។
ប្រាណអូននាងក្ស័យលើស្ពានពេជ       បងមិនដែលភ្លេចស្រស់ពិសី
ដៃធ្លាប់កាន់ដើរនៅថ្មីៗ                      ថ្ពាល់ធ្លាប់បេតីកៀកនែបនិត្យ។
ថ្ងៃនេះបងដាក់កម្រងផ្កា                     បួងសួងប្រាថ្នាផុតងងឹត
អូនចាប់ជាតិថ្មីរស្មីពិត                        កុំជួបជីវិតដូច្នេះណា៕

Friday, November 4, 2016

គឺគេ


By Tararith

គេមេគំនិត                    បំផ្លាញស្រុកពិត          ជាងបីទសវត្ស
ញើសឈាមជាតិខ្មែរ      តែងតែជញ្ជាត់             លេសអភិវឌ្ឍន៍
វាត់យកគ្រប់គ្នា។           
គេធ្វើទាំងអស់               រឹបដីស្រស់ៗ               ថាស្មោះប្រជា
ក្រុមគេរលួយ               លើកស្ទួយគ្នីគ្នា           រុកគួនផ្ដន្ទា
អ្នកហ៊ានប្រឆាំង។
គេមានគ្រប់សព្វ            រួមទាំងសំអប់              ប្រសព្វប្រណាំង
ប្រជែងមានបាន             រំខានតតាំង                 ម៉ាត់ណាក៏ខ្លាំង
ច្បាំងឈ្នះអស់ខ្មែរ។
ធនធានធម្មជាតិ             រឹបយកព្រោងព្រាត      បំផ្លាញហូរហែ
ដីព្រៃនឹងប្រេង               ប្រជែងបូមដែរ            ឯអ្នកអត់ខ្សែរ
រស់តាមតែកម្ម។
កម្មអីក៏ក្រាស់                ក្រីក្រពេកណាស់         ខ្វះរាល់ខែឆ្នាំ
អ្នកចែកអំណោយ         គេឲ្យហើយផ្ដាំ             យកអំណោយចាំ
បោះឆ្នោតឲ្យផង។
អំបិលប៊ីចេង                 ឲ្យបំណងផ្សេង            មានភ្ជាប់ចំណង
គំរាមមុខក្រោយ            ហ៊ានឲ្យស៊ីសង            បែបនេះរាល់ដង
អ្នកផងនៅលង់។                                          
សញ្ញាបត្រច្រើន            ទ្រព្យគេក៏កើន             មាសប្រាក់ទាំងជង់
នៅតែកាប់គាស់            វែងវាស់វាតវង់            ពុំមានអ្វីគង់
លើដែនខ្មែរទេ។                                            
ដើមឈើគេកាប់            មនុស្សគេសម្លាប់         ច្បាប់នៅលើគេ
គេជានរណា                 ខ្លាំងក្លាលើសគេ          ឮតែរាស្រ្តជេរ
ប្រទេចផ្ដាសារ។
គេជាមន្រ្ដី                     បំផ្លាញទឹកដី                ដោយចេតនា
រំលោភបំពាន                គ្មានលោះផ្ដាច់ការ        មិនចូលសាលា
មហាកោងកាច។
គឺគេនេះឯង                   ម្ដងម្កាលសម្ដែង          ចេញឫកកំណាច
បាញ់សម្លាប់ឆៅ            ចិត្តខ្មៅបិសាច             ជាតិឯងមិនខ្លាច
ខ្លាចជាតិដ៏ទៃ៕

Thursday, August 4, 2016

រូប

By Tararith

មានរូបតែរូបឥតព្រលឹង               បានអីរំពឹងបន់រាល់ដង
រឹតតែឲ្យទុក្ខដេញចាប់ចង            នេះហើយអាយ៉ងគេបង្វឹក។
មើលរូបស្រស់ថ្លាដូចកញ្ចក់          ចិត្តកករល្អក់សម្លាប់ថ្លឹក
សម្ដីសម្ដៅដូចប្រមឹក                   សន្យាឡើងសឹកមិនធ្វើសោះ។
សន្យាថាការពារព្រៃព្រឹក្សា            ហ៊ានកាត់សិរិសារបើព្រៃអស់
ថាបានតែមាត់បាត់ទាំងកោះ        ត្រល់ធំស្រណោះពេកកន្លង។
មានរូបតែរូបជាគំនូរ                    មិនដែលគិតគូរសូម្បីម្ដង
ព្រំដែនដីទឹកគូសកាត់កង            ខ្មែរជាប់ចំណងចងគ្មានច្បាប់។
មានរូបៗនោះដូចជាខ្លែង             នៅខ្ពស់ម្នាក់ឯងតែងរ៉ាយរ៉ាប់
តែរឿងល្អល្អះឲ្យរាស្រ្តស្ដាប់          រាស្រ្តត្អូញឈឺចាប់-ស្ដាប់មិនបាន។
មានរូបក៏ពិតឥតវិញ្ញាណ             លុកលុយទន្រ្ទានឥតមានស្រាន
ធនធានបស់ជាតិទាំងប៉ុន្មាន        ប្រមូលយកថ្កានច្រានជាតិក្រ។
មានរូបៗអើយដូចជាសេក           រូបឆោមល្អពេកឆើតបវរ
មើលពីចម្ងាយផូរផង់ល្អ               នៅជិតខ្មៅសបែងចែកបាន។
រូបល្អនោះល្អគ្មានអ្វីប្រៀប            នៅជិតបើធៀបមិននឹកស្មាន
ខាងក្នុងពិតផ្ទុយនឹងសណ្ដាន       បន្សល់ទុកដានខ្មៅងងឹត។
មានរូបដូចធូបកំពុងឆេះ              ចុងក្រោយជាផេះនេះជីវិត
មានរូបសម្រួចចិត្តគំនិត               រូបអើយគូរគិតជាតិខ្លះផង៕

Monday, June 20, 2016