Friday, December 14, 2018

ចម្លាក់

By Tararith


កាលមុនលោកជាវរជន                     ប្ដូរផ្ដាច់ពេកពន់ការពារដី
ជួយឥតរួញរាខ្មែរប្រុសស្រី                  ឥឡូវនៅហីដូចចម្លាក់។
ប្រហែលពេញចិត្តនឹងតំណែង             គេលើកទូលសែងរៀបទុកដាក់
រង្វាន់គេឲ្យយសមាសប្រាក់                ប្រលាក់ដោយញើសឈាមអ្នកក្រ។
កាលមុនមានខ្មែរនៅក្នុងចិត្ត               សង្រ្គោះអាណិតដ៏ស្មោះស
ប្រជាដើរតាមយ៉ាងកុះករ                    តាមច្រើនតំណរតកូនចៅ។
ឥឡូវលាក់ខ្លួនពួនសម្ងំ                      ឬព្រួយក្រៀមក្រំខ្លោចផ្សាក្ដៅ
ទើបស្ងៀមស្ងាត់នៅទួញសោកសៅ      ខ្មែរដង្ហោយហៅខ្សោះសំឡេង។
ជួយផងៗលោកនាយក                     មន្រ្ដីគម្រក់លក់កិបកេង
អភិវឌ្ឍន៍ដូចឆ្គួតវង្វេង                        ប្រហារប្រជែងធ្វើមានបាន។
លោកអើយអំណាចដែលគេមាន         ទន្រ្ទានឈ្លានពានគ្មានស្រាកស្រាន
សង្ឃឹមលោកជួយតែមិនស្មាន             ប្រាណស្ងៀមដូចថ្មមិនតបឆ្លើយ៕

Tuesday, November 20, 2018

វត្តបឹងជ្រោ

By Tararith

វត្តបឹងជ្រោជ្រងោឈរចាំ            ដីខ្មែររាប់ឆ្នាំពីដូនតា
អារាមដំណែលពុទ្ធសាសនា       តំណាងខេមរាមកហូរហែ។
បឹងជ្រោបង្ហូរអស់ទឹកភ្នែក          អាល័យស្ដាយពេកឱដីខ្មែរ
អំពៅយួនដុះជំនួសស្រែ             អ្នកថែផងដែរជំនួសគ្នា។
ម្ដងម្ដុំបើផ្គុំធំពេកហើយ              ឈូសឆាយបង្ហើយចូលដល់ធ្លា
អារាមបឹងជ្រោនឹងអស់ងារ         ពីកម្ពុជាមិនខានឡើយ។
ប្រជាឃុំជាំទ្រាំពេកណាស់         នាំគ្នាបម្រះហែលរកត្រើយ
ប្ដឹងហើយតែគ្មានឡើយចម្លើយ   យួនច្រៀកគ្មានស្បើយដីវត្តជ្រោ៕

អប្សរា

By Tararith

អច្ចរាល្អឯកលេចសំរស់                       ប៉ប្រិមសែនស្រស់រាំសំដែង
តាមផ្ទះសិលាពទ្ធខ្វាត់ខ្វែង                   ល្វត់ល្វន់តាមល្វែងផ្ទាំងសិលា។
អប្សរកេសីស្រីសួគ៌ា                            គ្រប់ៗអង្គាគួរស្នេហា
សោភ័ណរឹតខ្ចោះគ្រប់ប្រាង្គប្រា            ក្បូរក្បាច់រចនាល្អពន់ពេក
អង្គរតូចធំផ្គុំទាំងអស់                           រូបកាយឆោមស្រស់ឃើញនឹងភ្នែក
រវើករវន់ដូចយំយែក                            ខ្លះហាក់ចង់ជ្រែកចេញពីថ្ម។
ចំណែកសត្វសឹង្ហដ៏រឹងមាំ                      បែកបាក់ខ្ទេចខ្ទាំអស់លម្អ
ផ្ដែរខឿនរោងទ្រុឌទាំងសសរ               បដិមាករនៅរាយប៉ាយ។
លំពែងលង្ហិនហិនហិលអស់                 ធ្លាប់ជារបស់ស្ដេចទាំងឡាយ
កំចាត់សត្រូវរត់ខ្ចាត់ខ្ចាយ                    ពុកផុយមិនឆ្ងាយពីដៃខ្មែរ។
យក្សមារការពារដែននគរ                    ប្រែទៅជាគថ្លង់ផងដែរ
ឈរធ្មឹងខ្លួនទ្រឹងមិនមើលថែ                 សត្រូវមកក្បែរក៏មិនក្លា។
សូម្បីឈើព្រៃរានហ៊ានដុះ                    វល្លិព័ទ្ធឡើងចុះរឹតប្រាង្គប្រា
ដូចគុកច្រវ៉ាក់ចាក់កាយា                      អ្នកថែរក្សានៅកន្ទើយ។
អ្នកថែមិនស្គាល់សាវតាខ្លួន                  បំផ្លាញផ្ទួនៗចុងបង្ហើយ
លក់ព្រលឹងជាតិមិនស្ដាយឡើយ          រលាយម្លឹងហើយគិតយ៉ាងណា?
បែរទៅទឹកដីមិនខ្ចីថែរ                          ពុះកាត់ដីខ្មែរខុសមាត្រា
នឹងចាប់ដាក់គុករាល់ខ្មែរណា               ចេញមុខតវ៉ារឿងទាំងអស់។
ធម្មជាតិទាំងឡាយដែលខ្មែរមាន          លុកលុយទន្រ្ទានគ្មានចន្លោះ
ទឹកដីព្រៃប្រេងរែងស្រណោះ                គឺជារបស់អ្នកមានយស។
ពេលព្រលឹងជាតិឃ្លាតពីចិត្ត                 ប្រជាភ័យភិតមិនសង្រ្គោះ
គិតតែអំណាចរុងរឿងខ្ពស់                   ហើយបែរមកឈ្លោះនឹងប្រជា។
អាណិតទឹកដីធ្លាប់ល្អស្អាត                    អ្នកមុនសង្វាតជ្រោងជួយគ្នា
ឥឡូវនៅតូចកម្ពុជា                              នរណាធានាឲ្យគង់នៅ។
ចង់នៅជាខ្មែរលើទឹកដី                        អង្គរបុរីស្រស់ឆ្អិនឆ្អៅ
ដូនតាតែងតែដង្ហោយហៅ                   ហៅខេមរជនក្រោកតស៊ូ។
អប្សរាញញឹមក៏មែនពិត                       តែនៅក្នុងចិត្តត្អូញរអ៊ូ
ព្រោះឃើញទុក្ខសោកខ្មែរជាយូរ          នៅមិនស្បើយធូរលុះឥឡូវ៕

ច្បាស់


By Tararith

គ្រប់គ្នាបានដឹងឃើញ និងឮ                  ច្បាស់ពិតគិតឈឺចាប់ពេកក្រៃ
ឃើញទឹកភ្នែកខ្មែរហូររាល់ថ្ងៃ                 ឃើញគេក្រឡៃសជាខ្មៅ។
ឃើញជាក់នឹងភ្នែកផ្ទះរលំ                     ម្ចាស់ននៀលយំដង្ហោយហៅ
អង្វរលន់តួទាំងកូនចៅ                          ដាក់ខ្លួនស្មើស្មៅសុំមេត្តា។
ទាំងយើងទាំងគេក៏បានដឹង                   ដាក់ញត្តិបណ្ដឹងសុំតវ៉ា
រីឯចៅក្រមចេញដីការ                           ចាប់ម្ចាស់ ហានក្លាយកគួរគាប់។
យើងដឹងថាគេប្រព្រឹតខុស                     រាស្រ្តដូចជាឧសច្បាប់មិនរាប់
អ្នករកខុសត្រូវសម្លឹងទ្រព្យ                     កាត់តាមបង្គាប់អំណាចប្រាក់។
ប្រជាម្ចាស់ដីម្ចាស់លំនៅ                       រកខុសរកត្រូវគុកច្រវ៉ាក់
បែកព្រាត់កូនចៅផ្ទះក៏បាក់                    ក្នុងអាណាចក្រដ៏ផ្ដាច់ការ។
ពាក្យអភិវឌ្ឍន៍មកបំភាន់                       មានតែជិះជាន់ប្រើហិង្សា
បង្រ្កាបមិនឲ្យងើបតវ៉ា                           បិទខ្ទប់សង្ខារខ្មែរសោះសូន្យ។
យុត្តិធម៌នឹងលេចចេញច្បាស់                 គ្រប់គ្នាបម្រះញាតិបងប្អូន
បើសម្ងំស្ងៀមគេនឹងសូន                       ខ្មែរទៅជាក្បូនរសាត់ឆ្ងាយ។
រសាត់ឆ្ងាយបាត់ពីទ្វីបលោក                  នគរគោកធ្លកធ្លាប់សប្បាយ
ជាតិដើមជាខ្មែររស់រាយប៉ាយ                 ប្រវត្តិខ្ចាត់ខ្ចាយមានមានរៀងមក៕       

ហោច


By Tararith

បានប្រយោជន៍ហោចជាតិ                   ឥតមាយាទឃ្លាតសច្ចៈ
ព្រលឹងអស់ព្រោះប្រាក់                       ហក់ត្របាក់ជាប់អាស្រូវ។​
ខាំជាប់ជែងយកឈ្នះ                         ជាកញ្ជះគ្រប់រដូវ
មានគំនិតបិទផ្លូវ                               សុខចិត្តនៅរស់ជាសត្វ។
បង្កើតគ្រប់បញ្ហា                               រាស្រ្តខ្លោចផ្សាជួបវិបត្តិ
ទឹកដីរបេះខ្ចាត់                                 សង្គមបាត់សន្តិភាព។
រាល់ថ្ងៃឃើញជាក់ច្បាស់                     ខ្មែរច្រើនណាស់ជាប់គំនាប
រឹតបម្រះរឹតគាប                                 ទូកទឹកជ្រាបរលត់ឃាន។                             
ចង់មានចង់បានណាស់                       របូតខ្មាសពីវិញ្ញាណ
បណ្ឌិតបានពីរៀន                              លុកទន្រ្ទានដោយលោភលន់។
ឧត្តមគតិបាត់                                    មិនប្រយ័ត្នឈឺពេកពន់
បន្ទុកលើសទម្ងន់                               ដាក់ទារុណលើជាតិផង។
ចិនចាយលុយក្រខ្វក់                           នាំឲ្យល្អក់ខ្វល់កន្លង
ជាតិខ្មែរជាប់ចំណង                            នាំគ្នាសងហោចទឹកដី៕


Friday, November 9, 2018

អង្គការ

By Tararith

អង្គការជានរណា?         ចេះវាចារដែរឬទេ?
ស្មោះត្រង់ ឬវៀចវេ?      មានសំណេរច្បាប់មាត្រា?
អង្គការខ្ពស់កំពូល          គេលើកទូលលើកេសា
លោតផ្លោះ និងអស្ចារ្យ    ខាងប្រហារជនជាតិខ្មែរ។
អង្គការនេះនាំផ្លូវ             សង្វេគទៅឥតល្ហើយល្ហែ
ជីវិតគ្មានអ្នកថែ              ខ្មែរស្លាប់រស់ព្រោះអង្គការ៕